Όταν γύριζα τα χωριά της Καρυστίας, αναζητώντας τις ξεχασμένες ιστορίες του τόπου μας, η γιαγιά Αντωνία  μού διηγήθηκε την ιστορία του πεθερού της, Γεώργιου.

Έναν άνθρωπο που είχε παντοπωλείο και γύριζε πόρτα πόρτα τα χωριά της Καρυστίας, πουλώντας κουβαρίστρες, κλωστές, βελόνες και μικροαντικείμενα της καθημερινής ζωής μέσα σε ένα μεταλλικό κουτί !!

Πόσες ιστορίες, πόσες συναντήσεις, πόσες αναμνήσεις να έκρυβε άραγε αυτό το κουτί;

Σήμερα, το κουτί αυτό βρίσκεται στον σύλλογό μας, την «Καρυστία Γη», για να γίνει το πρώτο αντικείμενο του λαογραφικού μουσείου που ονειρευόμαστε.

Και ο συμβολισμός του είναι μεγάλος…

Όπως ο παππούς Γεώργιος γύριζε τα χωριά από πόρτα σε πόρτα, έτσι κι εμείς θα γυρίσουμε από καρδιά σε καρδιά, αναζητώντας τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, καταγράφοντας τις μνήμες τους, πριν τις πάρει μαζί του ο χρόνος.

Γιατί πίσω από κάθε παλιό αντικείμενο κρύβεται μια ζωή.

Κι εμείς θέλουμε να διασώσουμε αυτές τις ζωές μέσα από τις ιστορίες τους.

Ευχαριστώ από καρδιάς τη γιαγιά Αντωνία που μου εμπιστεύτηκε αυτή την πολύτιμη ιστορία.

Ίσως αυτό το κουτί να περίμενε τόσα χρόνια για να ανοίξει ξανά, όχι για να βγουν από μέσα του κλωστές και βελόνες, αλλά για να ξετυλιχτεί η μνήμη ενός ολόκληρου τόπου.

Η «Καρυστία Γη» ξεκινά με ένα κουτί, μια γιαγιά που θυμήθηκε κι έναν παππού που δεν θέλουμε να ξεχαστεί.

Γιατί ο πολιτισμός αρχίζει από τους ανθρώπους του.

Και η μεγαλύτερη κληρονομιά μας είναι οι ιστορίες που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας!!!

Στη φωτογραφία εικονίζεται ο παππούς  Γεώργιος σε νεαρή ηλικία  με στρατιωτική στολή  .